Gameverslaving
Gamen is een leuke, normale hobby voor miljoenen mensen. Dus wanneer wordt het een gameverslaving? Die vraag speelt vaak bij mensen die zelf veel gamen, en nog vaker bij ouders die hun kind zien verdwijnen achter het scherm. Op deze pagina vind je het antwoord: wanneer gamen te veel wordt, hoe je het herkent, en wat je eraan kunt doen.
Wanneer is gamen te veel?
Het antwoord zit niet in het aantal uren. Iemand kan veel spelen en toch goed functioneren, terwijl een ander met minder uren al in de problemen komt. Het kantelpunt ligt bij de gevolgen en bij de controle. Gaat gamen ten koste van slaap, school, werk, vriendschappen of gezondheid? En lukt het niet meer om te stoppen, ook al wil je dat? Dan is gamen geen hobby meer, maar een gameverslaving. De Wereldgezondheidsorganisatie erkent dit als een echte aandoening, ook wel gamestoornis genoemd.
Signalen van een gameverslaving
Herken je een of meer van deze signalen bij jezelf of bij iemand anders, dan is het goed om er iets mee te doen:
- Je gamet langer en vaker dan je van plan was
- Je bent prikkelbaar, onrustig of somber als je niet kunt spelen
- Gamen gaat ten koste van je slaap, school, werk of vrienden
- Je bent minder eerlijk over hoeveel tijd je eraan besteedt
- Je gamet vooral om te ontsnappen aan stress of vervelende gevoelens
- Je hebt al geprobeerd te minderen, maar dat lukt niet
Maak je je zorgen om je kind of partner?
Bij gamen is de naaste vaak degene die als eerste aan de bel trekt. En dat is lastig, want gamen hoort bij het leven van veel jongeren, dus waar ligt de grens? Vertrouw op wat je ziet veranderen: trekt iemand zich terug, kantelt het humeur, verdwijnen andere interesses en vrienden, lijdt de nachtrust eronder? Dat zijn belangrijkere signalen dan de klok.
Ga het gesprek aan zonder meteen te verbieden; dat roept vaak weerstand op. Toon oprechte interesse in wat gamen je kind of partner geeft, en benoem rustig wat je ziet. Kom je er samen niet uit, dan hoef je dat niet alleen op te lossen. We denken graag met je mee, ook als naaste.
Zo helpt Reconext bij een gameverslaving
Stoppen of minderen met gamen is één ding, maar de echte vraag is wat gamen gaf: ontspanning, contact, prestatie, even ontsnappen? In de behandeling zoeken we samen naar manieren om dat op een andere manier te vinden. Dat doen we voor een groot deel buiten, in de natuur rondom Wittem, ver weg van het scherm en dicht bij beweging en echt contact. We werken kleinschalig, met vaste behandelaren, en met cognitieve gedragstherapie (CGT) en mindfulness. Lees meer over onze behandelmethode of over verslavend gedrag in het algemeen.
Veelgestelde vragen over gameverslaving
Hoeveel uur gamen is te veel? Er is geen vast aantal. Niet de uren bepalen of er een probleem is, maar de gevolgen: lijdt je slaap, school, werk of je contact met anderen eronder, en lukt stoppen niet? Dan is er meer aan de hand.
Is een gameverslaving een echte aandoening? Ja. De Wereldgezondheidsorganisatie erkent de gamestoornis als een officiële aandoening. Een gameverslaving is dus net zo reëel als andere verslavingen.
Mijn kind wil niet stoppen met gamen, wat kan ik doen? Verbieden werkt vaak averechts. Begin met interesse en een rustig gesprek over wat je ziet veranderen. Blijf je je zorgen maken, neem dan vrijblijvend contact met ons op, dan kijken we samen wat passend is.
Vrijblijvend kennismaken bij Reconext
Of je nu zelf vastloopt of je zorgen maakt om iemand anders: je hoeft de eerste stap niet alleen te zetten. Bel ons gerust op 085 - 077 6330 of meld je aan. Wil je eerst meer lezen? Kijk dan bij hulp bij verslaving. Jij bepaalt het tempo, wij denken met je mee.